Czy jesteś rockmanem ?Już nie. Bycie rockmanem jest intensywne i krótkie. To nie tylko styl muzyczny, ale i rodzaj życia, w którym jest huśtawka, napięcie i nie ma stałości. Jeżeli ktoś zadomowi się w rocku, przestaje być rockmanem, bo nie spełnia podstawowego kryterium zawartego w słowie 'rock', czyli przestaje się bujać. Rockman z definicji albo umiera, albo przestaje nim być. Innej możliwości nie ma. Rock to inaczej śmierć. Jeśli wybieram życie, to tym samym odchodzę od rocka.Czy jesteś patriotą ?Jeżeli za kryterium przyjąć to, że życzę dobrze swojemu krajowi, to tak. Polacy są jednak podzieleni i nie ma jednej wspólnej wersji patriotyzmu i wspólnej tradycji historycznej. Okrągłą 100. rocznicę niepodległości Polski obszedłem szerokim łukiem. Po stu latach od odzyskania własnego państwa (teraz już po 107) jesteśmy potęgą w produkcji mięsa i w uboju rytualnym - kompletna porażka. Naród, który pali swoje wysypiska, wyrzuca śmieci do lasu i wycina swoje puszcze, właściwie nie zasługuje na własne niepodległe państwo. Raczej na kaftan bezpieczeństwa. Tradycja roku 1918 jest sztuczna. Nic szczególnie chlubnego się wtedy nie wydarzyło. Historia Polski jest wyjątkowo powikłana. Polacy na własne życzenie stracili niepodległość w rozbiorach, a potem uznali, że są męczennikami. Do tego nieszczęścia dołożyła się dominacja kościoła katolickiego. Państwa, które przeszły na protestantyzm, znacznie lepiej na tym wyszły. Polacy nigdy nie zrozumieli, że religia nie służy wartościom, ale do uprawiania polityki, jak na przykład przyjęcie chrztu przez Mieszka I. Podział w polskim społeczeństwie istnieje od dawna. Podczas przełomu w roku 1989 nie wszyscy się cieszyli. Socjalizm i PRL były wygodne. Połowa Polaków je popierała. Nie należę do tych patriotów.Co sądzisz o trafnym opisie rzeczywistości w swoich piosenkach ?Z tym trafnym opisem rzeczywistości jest trochę tak jak w piosence Wojciecha Młynarskiego o trafianiu w samo sedno. Albo twórca taki genialny, albo to sedno takie duże. A więc mamy rzeczywistość, która daje się trafnie opisać na wiele sposobów, obfitującą w absurdy, sprzeczności, dziwactwa. Ona aż się prosi o twórczość polemiczną. To taka przyjazna rzeczywistość, która wielu ludziom i autorom daje szanse trafnego opisu.Podaj przykłady ważnych dla ciebie płyt, jednej starej i drugiej względnie nowej.Starsza płyta - Włodzimierz Nahorny Trio: „Heart”, 1968. Personel tego albumu to: Włodzimierz Nahorny - saksofon altowy, fortepian, Jacek Ostaszewski - kontrabas, Sergiusz Perkowski - perkusja. Mając 7 lat ocaliłem tę płytę przed wodą ściekającą z doniczek kwiatowych stojących powyżej i od tej pory stałem się fanem polskiego jazzu. Album ten, jak żaden inny nauczył mnie, że muzyka oznacza m.in. wolność i humor. Warto wspomnieć, że poza płytami kwintetu Andrzeja Kurylewicza, rzadko można usłyszeć nagrania z Włodzimierzem Nahornym na saksofonie, ponieważ artysta ten w kolejnych latach skupił się na pianistyce. Jacek Ostaszewski kilka lat później stworzył zespół Osjan, którego płyty poprzez muzykę również uczyły mnie wolności artystycznej w czasach PRL. Cieszyłem się jak dziecko, kiedy po latach zobaczyłem płytę „Heart” na CD, bo winyl mi już strasznie trzeszczał. Nowsza płyta - Pożar w burdelu: „Gorączka powstańczej nocy”, 2014. Duch Franka Zappy przeniesiony do Polski zaowocował m.in. tym programem artystycznym. Podczas wykonania na żywo siedziałem jak zamurowany - oczywiście ze szczęścia, że są blisko nas artyści, którzy potrafią tak trafnie i pięknie opisać współczesną Polskę. I to artyści całkiem młodzi. Co drugi utwór mógłby być radiowym przebojem, tylko nie było chętnych i odważnych redaktorów radiowych, żeby to emitować. Mimo, że przedstawienie opiera się w znacznym stopniu na ruchu scenicznym i scenografii, to płyty słucha się bardzo dobrze, bo nagrania i piosenki mają niezłego kopa. Program „Gorączka powstańczej nocy” ujął mnie również nowoczesnym potraktowaniem historii i pomysłem, jak zmierzyć się z tematami, z którymi ja na swoich płytach historycznych zmierzyć się nie umiałem.Skąd wziął się powrót do winyli w ostatnich latach ?Potrzebujemy nowości - taka jest nasza fizjologia. Młodzi nie doświadczyli płyt analogowych, a starzy już je zapomnieli. W ten sposób wszyscy odkrywają winyle na nowo. Płyta stwarza okazję do zatrzymania się w naszym codziennym biegu. W epoce słuchania streamingowego zarówno płyta winylowa jak i CD wymagają podobnej celebracji (winyl oczywiście większej) - trzeba zasiąść przy gramofonie analogowym lub cyfrowym, świadomie wybrać muzykę i przez jakiś czas się jej oddać. Należy jeszcze zaprojektować dyby otwierające się dopiero po odtworzeniu całej strony płyty. Czy zawód piosenkarza i zawód lekarza sobie pomagają czy przeszkadzają ?Dzięki doświadczeniu lekarskiemu napisałem kilka ważnych piosenek, które nie powstałyby gdyby nie konkretne sytuacje w pracy. Należą do nich: Kiler, Co ty tutaj robisz, Koniec, Jestem z miasta, Spokój grabarza i wiele innych. Z drugiej strony zamiłowanie do estrady całkowicie rozłożyło moją pracę naukową i dydaktyczną. Coś za coś. Uważam, że twórcy zajmujący się na przykład piosenką autorską czy poezją powinni mieć normalny kontakt z rzeczywistością poprzez wykonywanie jakiegoś zawodu nie artystycznego, ponieważ to inspiruje oraz koryguje perspektywę.Z jakimi problemami mierzą się opiekunowie osób z chorobą Parkinsona ?Zależą one od ciężkości choroby. Większość pacjentów leczy się i żyje normalnie, ale po kilku lub kilkunastu latach trwania choroby pacjenci zaczynają stopniowo wymagać pomocy. Po jakim czasie to następuje, zależy od postaci schorzenia, wieku zachorowania i schorzeń współistniejących. Chorzy unieruchomieni w okresie późnej fazy schorzenia wymagają pełnej opieki pielęgnacyjnej. Komplikacje psychiatryczne i otępienie stwarzają konieczność nadzoru nad pacjentem i starannego pilnowania leków. Największe zmęczenie opiekunów i rodzin wywołuje odwrócenie dobowego rytmu snu i czuwania, gdy pacjent swoje aktywności przenosi na godziny nocne, jednocześnie wymagając nadzoru i pomocy. Depresja i zachowania dysforyczne powodują brak komunikacji w rodzinie i napięcia emocjonalne. Nieprzewidywalność objawów niesprawności ruchowej sprawia, że wizyty lekarskie są trudnym wyzwaniem logistycznym, szczególnie np. leczenie stomatologiczne. Występuje konieczność wykonania modyfikacji w mieszkaniu, oraz zaopatrzenia w sprzęt ortopedyczny. Żeby dobrze pomagać, należy też zadbać o wypoczynek i własne siły psycho-fizyczne opiekunów. Choroba Parkinsona to schorzenie całej rodziny.